كه از اصل آن آگهى نداريم . پس آگاه كن ما را از آنچه آگاه شده‌اى ، و بنما آنچه ديده‌اى ، و تعليم فرماى آنچه دانسته‌اى ، و ما را با گنج خود شريك نماى . پس فرزند او اين نامه را بگرفت و به نزديك رسول خداى آورد و پيام پدر را بگذاشت . آن حضرت در جواب او نوشت : من محمّد الى اكثم بن صيفى احمد اللّه اليك انّ اللّه تعالى امرنى ان اقول لا إله الّا اللّه اقولها و آمر النّاس بقولها و اتخلق بخلق اللّه و الامر كله للّه خلقهم و اماتهم و هو ينشرهم و اليه المصير اذنتكم باذانة المرسلين و لنسئلنّ عن النّبإ العظيم و لنعلمنّ نبأه بعد حين . پس جشىّ آن نامه را بگرفت و به نزد پدر شتافت و گفت : ديدم آن حضرت را كه امر به معروف و نهى از منكر مىفرمود . لاجرم اكثم ، بنى تميم را مجتمع ساخت و گفت : اى قوم ديوانه با خود حاضر مكنيد كه رأى سفيه ضعيف است اگر چه به تن قوى باشد و خير در آن كس نيست كه از عقل بيگانه است ، همانا من پير شدم و ذلّت پيرى در من اثر كرد . اكنون اگر از من نيكوئى معاينه مىفرمائيد متابعت من كنيد و اگر نه مرا به راه راست بداريد . آگاه باشيد كه اينك پسر من از راه درآمده و مىگويد ، اين مرد امر به معروف و نهى از منكر مىفرمايد و مردم را به خداى واحد مىخواند و به خلع اوثان و ترك سوگند با آتش فرمان مىدهد و مىگويد : من رسول خدايم و انبياء گذشته از بعثت من خبر داده‌اند . من مىدانم كه سخن او با صدق مقرون است و او پيغمبر خداى است و اين همان كس است كه اسقف نجران از نبوت او خبر داده و سفين بن مشاجع او را به پيغمبرى ستوده و فرزند خود را محمّد نام نهاد تا بلكه وى باشد ، اينك شما به كثرت عدد وسعت بلد بزرگتر از قبايل عرب باشيد متابعت كنيد امر او را زودتر از ديگران تا شريف باشيد و برترين عرب گرديد ، زيرا كه از بهر دنباله‌پويان چندان كمالى نخواهد بود و خود بدين شريعت سود و سرور كنيد از آن پيش كه شمشيرهاى برّان با كراهت خاطر شما را به شريعت آرد .